menusearch
royayavaydanesh.com

سازهای کوبه ای

قبلی
دایموند گلس
دایموند گلس
مشاهده
وودگلس
وودگلس
مشاهده
فلوید آرت
فلوید آرت
مشاهده
آموزش موسیقی
آموزش موسیقی
مشاهده
آموزش طراحی و نقاشی
آموزش طراحی و نقاشی
مشاهده
۱۳۹۸/۳/۲۹ چهارشنبه
(0)
(0)
سازهای کوبه ای
سازهای کوبه ای

کوبه ای هایی که به طور مشخص صدای موسیقایی دارند عبارت اند از: هاک برت که سازی است در اروپا مثل، سنتور، سیمبل، اکسیلوفون، گلوک، گلوکن اشپیل، چلستا، تیمپانی.

کوبه ای هایی که به طور نامشخص تولید صدا می کنند: طبل بزرگ، طبل کوچک، تام تام، سنج، کاستانیت، مثلث،دف و تمبک

ما به بررسی بعضی از این سازها که عمومیت بیشتری دارند می پردازیم:

تمبک ساز کوبه‌ای است که به آن ضرب یا تنبک هم می‌گویند. این ساز از اجزایی با نام‌های دهانه‌ی بزرگ، تنه، دهانه‌ی کوچک، نفیر و پوست تشکیل شده است. در ساخت ساز از چوب درخت گردو، افرا یا توت استفاده می‌کنند. تمبک‌ها را در اندازه‌های مختلف می‌سازند. معمولا اندازه‌ی تمبکی که در ارکستر به کار می‌رود بزرگتر و تمبک‌های مورد استفاده در تک نوازی‌ها کوچک‌تر است. پوست تمبک تک نوازی به علت حجم کوچک‌تر آن نازک‌تر و برای تمبک ارکستر از پوست ضخیم‌تر، کهنه و عمل آمده‌ی بز یا میش استفاده می‌شود که باید در تمام نقاطش دارای قطر یکسان باشد. پوست تمبک را با چسب یا سریش بر روی لبه‌ی بیرونی دهانه‌ی بزرگ می‌چسبانند.

برای نت نویسی تمبک از خط حامل سه خطی استفاده می‌شود.

برای نت نویسی تمبک از خط حامل سه خطی استفاده می‌شود.

 

سازهای کوبه ای چین

 دف - دایره - دایره زنگی

یکی دیگر از ساز‌های کوبه‌ ای پر کاربرد در انواع موسیقی‌ها، ساز دف است. در ساخت آن از چوب، پوست و فلز استفاده می‌شود. این ساز دارای بدنه‌ی دایره‌ای شکل با قطر دهانه‌ی حدود ۶۰ سانتی متر است. در طول جدار داخلی کمانه، در فواصل معین حلقه‌هایی فلزی نصب شده و بر یک طرف دهانه پوست کشیده شده است. برای نواختن، این ساز را به طور عمودی و کمی مایل به سمت چپ بدن با دو دست می‌گیرند و با انگشت‌های هر دو دست به سطح پوست ضربه می‌زنند. بیشتر وزن دف بر روی دست چپ قرار می‌گیرد و با فشردن انگشت شست دست راست بر روی کمانه سنگینی ساز را متعادل می‌سازند. دف علاوه بر استفاده در آیین‌های خاص عرفانی، در همراهی با ساز‌های دیگر و گروه نوازی هم کاربرد بسیار دارد.

نت نویسی معمول ساز دف به کمک حامل چهار خطی انجام می‌شود.

نواع سازهای هم خانواده‌ دف عبارتند از :

دایره: نوع کوچکتر و مجلسی دف با همان ویژگی‌هاست.

دایره زنگی: این ساز از کمانه‌ی چوبی دایره شکلی به قطر تقریبی ۲۵ سامتی متر و عرض تقریبی ۵ سانتی متر تشکیل شده است و در یک طرف دهانه‌ی آن پوست چهارپایان یا نوعی پلاستیک کشیده شده است. در طول جدار کمانه و در فواصل نزدیک شکاف‌هایی ایجاد شده که داخل آنها سنج‌های مضاعف کوچکی نصب شده است. صدای دایره زنگی از ضربه‌ای که با دست راست بر پوست وارد می‌شود و نیز از برخورد سنج‌ها به یکدیگر حاصل می‌شود.

کاخن

کاخن یا کاخون یک ساز کوبه‌ای به صورت یک جعبه یا صندوق است که نوازنده برای نواختن روی آن می‌نشیند و با ضربات کف دست و انگشتان، ساز را به صدا در می‌آورد. کاخن یک واژه‌ی اسپانیایی به معنی جعبه، صندوق و صندوقچه است.
درون ساز سیم‌هایی از جنس سیم‌های ساز گیتار قرار داده شده است تا هنگام ضربه به صدا در آیند. از کاخن برای نگه داشتن ریتم در اکثر سبک‌های موسیقی استفاده می‌کنند.

 

کاخن

درامز

درامز یا درام در زبان فارسی به معنای طبل است و به مجموعه‌ای از طبل‌ها و سنج‌ها که روی یک پایه نصب شده‌اند می‌گویند. در درامز برای تولید صدا و اجرا از ابزار‌هایی مانند چوب و پدال (که در پایین ساز است) استفاده می‌کنند. به نوازنده‌ی آن درامر می‌گویند. اجزای درامز عبارتند از: طبل بزرگ، طبل فلور، طبل کوچک، تام تام، جفت سنج، سنج کراش، سنج اسپلش، سنج راید، سنج چینی.

 

سازهای موبه ای درامز

 

 

شرکت سازنده